UDK   616.831-005.4-085.273(497.4)                           

         616.831-005.1-083.98(497.4)

ISSN 2466-2992 (Online) (2016) br.1, p. 7-21

COBISS.SR-ID 230028812








ŠTA ODREĐUJE BOLJI ISHOD U ISHEMIJSKOM MOŽDANOM UDARU U PACIJENATA LEČENIM TROMBOLIZOM? - ISKUSTVA U SLOVENIJI



Viktor Švigelj

University Medical Centre Ljubljana, Division of Neurology, Department of Vascular Neurology and Intensive Care, Neurocritical Care Unit



Sažetak:


Cilj istraživanja: Ishemijski moždani udar je jedan od vodećih uzroka smrti i invaliditeta širom sveta. Intravenska alteplaza je, uprkos nedavnim obećavajućim rezultatima primene mehaničke revaskularizacije, jedini efikasni i u mnogim centrima i jedina opcija lečenja akutnog ishemijskog moždanog udara. Cilj naše retrospektivne studije bio je analizirati dali vreme, koje imamo za lečenje, težina kliničke slike ili teritorije moždanog udara, kako i pol te starost bolesnika u akutnih pacijenata sa ishemičnim moždanim udarom, tretiranim sa iv alteplazom, utječu na ishod lečenja.


Rezultati: Analizirali smo podatke 1117 bolesnika prosečne starost 68,9 ± 12,5 godine (55,4% muškaraca). Žene su bile značajno starije (71,3 ± 12,4 godina; p <0,001), imale su lošiju kliničku sliku (NIHSS 13,8) i lošiji ishod (p <0,0001). Prosečna ocena NIHSS u 1117 pacijenata bila je 13,2 ± 6,7. Pacijenti, stariji od 80 godina (N = 156), imali su statistički lošiju kliničku sliku u usporedi sa mlađim pacijentima (N = 961) (13,8 ± 6,4; 13,0 ± 6,5; p = 0,003), a također i lošiji ishod nakon 3 meseca (p <0,0001).U "zlatnom satu"  bilo je tretirano 24 pacijenata, imali su statistički lošiju kliničku (NIHSS 13,7 ± 7,8), u odnosu na "klasičnu" grupu (N = 893; NIHSS 13,6 ± 6,3) ili "kasnu" grupu (N = 200; NIHSS 11,1 ± 6,8) (p <0,0001), ali je ishod lečenja bio bolji (p <0,0001). Infarkt kompletne prednje cirkulacije značio je lošiju NIHSS ocenu kao kod infarkta delimičnog teritorija prednje cirkulacije ili kod lakunarnog infarkta (p <0,0001; p <0,0001, respektivno), a također i lošiji rezultat ishoda lečenja (p <0,0001).


Zaključak: U zadnjih godina urađen je napredak reperfuzijske terapije. Takav rezultat je bio i u nšoj studiji, ali se može podrazumjeti, da postoje još mogučnosti za pobolšanje lečenja te katastrofalne bolesti.


Ključne reči: moždani udar, ultra-rana terapija, reperfuzija, isključivajuči kriteriji, ishod



Korespondencija/Corespondence

Viktor ŠVIGELJ, MD, PhD

University Medical Centre Ljubljana, Division of Neurology, Department of Vascular Neurology and Intensive Care, Neurocritical Care Unit, Zaloška 2,

SI-1525 Ljubljana, Slovenia

Phone: +386 1 522 4846

Fax: +386 1 522 1332

E-mail: viktor.svigelj@kclj.si; viktor.svigelj@gmail.com

Rad primljen:   21.07.2016.

Rad prihvaćen   12.09.2016.


Izdanje 2016-1 / rad 1.

SRP / ENG

Početna Home
Share on FacebookShare on TwitterShare via e-mailShare on LinkedIn
PODELI

Svi radovi >

Radovi